در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

به سایت مرجع

www.homatez.com

مراجعه نمایید

 

ثقل

 

1-3-4-2 مفاهیم برنامه ریزی راهبردی گردشگری

در دهه گذشته گردشگری نه تنها برای توسعه اقتصادی سازمان ملل نقش مهمی داشته ، بلکه در جهانی شدن روابط اقتصادی نیز بی ارتباط نبوده است. گردشگری به عنوان یک صنعت بر اساس فعالیت های واردات و صادرات، جریان پول بین کشور ها و مناطق را ترویج داده و به عقیده بسیاری از پژوهشگران، گردشگری به عنوان یک پدیده ی ساختاری است. با این حال گردشگری نه تنها به عنوان یک پدیده در اقتصاد کلان بلکه به عنوان پدیده ای است که توسعه را در مقیاس محلی با پیامدهای مستقیم و غیر مستقیم بر روی افراد و مکان ها در نظر گرفته است (گونزالز و رویز[1]، 2006).

در واقع گردشگری یک فعالیت بسیار حساس است و با شبکه پیچیده ای از روابط با بازار ارتباط بر قرار کرده است. همانطور که توسط ملو (2005) استدلال شده است روابط بین گردشگری و سایر بخش های اقتصادی نشان دهنده ی آسیب پذیری عمده آن از قبیل هر گونه تغییر در جامعه، سیاست و یا حتی فناوری که ممکن است عمیقا بر عملکرد آن اثر بگذارد. از سوی دیگر در این صنعت، رقابت مقصدهای اصلی و تلفیقی با مقصدهای کوچک و نو ظهور است. این وضعیت رقابت، موجب بالا رفتن موانع ورود رقبای جدید می شود. در نتیجه یک رویکرد ثابت برای نو آوری و مدیریت مقصد ضروری می باشد (ریچی و همکاران[2]، 2004).

در همین راستا، نیاز به ایجاد فرایندهای جدید برای برنامه ریزی و توسعه صنعت گردشگری احساس می شود. این فرایندها باید فعالیت هایی را ترویج دهند که نیازهای گردشگران و بازدید کنند گان را در حالی فراهم کند که اشتغال و ثروت را برای جوامع محلی محقق سازد. در واقع این فعالیت ها باید متفکرانه و برنامه ریزی شده باشد و به توسعه مزیت های رقابتی مقصد کمک کند(کاستا و همکاران ،2004). ترکیبی از اهداف و اقدامات، نمی تواند از طریق شانس و یا به عنوان یک مجموعه تصمیم گیری صرف ،توسط مقامات دولتی و خصوصی اتفاق بیفتد. مقصد باید چشم انداز روشنی برای آینده داشته باشد، و چگونگی حرکت در مسیر آن، واجد شرایط و ضروری است. این فراخوان دقیق و گسترده، نیازمند مشارکت فرایند برنامه ریزی استراتژیک بوده، که مرکزی برای توسعه پایدارگردشگری در سطح ملی، منطقه ای یا محلی می باشد. با این حال با توجه به تجزیه و تحلیل مشکلات و موانع اصلی برای توسعه فرایند برنامه ریزی رسمی واضح است که این را باید بر اساس چشم انداز مشترک همه ی ذینفعان در مقصد و مسئولیت هر یک در نظر گرفت. یکی دیگر از ابعاد این نتایج فقدان منافع بیشتر نهادهای دولتی و منطقه ای مقصد برای انجام کامل برنامه ریزی استراتژیک است(کاستا و تیر[3] 2000،کوپر[4] 2002).

در این خصوص، حوزه استراتژی و برنامه ریزی استراتژیک را نه تنها برای سازمان ها بلکه می توان برای مقصد ها بسط داد، مقصد از ترکیب پیجیده ای از افراد، شرکت ها و محیط های طبیعی ساخته شده است (هایوود1990، هایوود و والش[5] 1996).