دانشگاه آزاد اسلامی
واحد تهران جنوب
دانشکده تحصیلات تکمیلی

سمینار برای دریافت درجه کارشناسی ارشد “M.Sc”
مهندسی پلیمر- صنایع پلیمر

عنوان :
بررسی اثرافزودن نانو کلی به پلی الفین های اصلاح شده با الاستومر

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چکیده:
 پلی الفین ها در دسترس ترین و ارزان ترین پلیمر می باشد که خـواص عمـومی مناسـبی دارد ولـیکن بـرای
کاربردهای مهندسی بدلیل خواص مکانیکی ضعیف مناسب نمی باشد.برای بهبود خواص ضـربه پـذیری پلـی
الفین ها از لاستیک EPDM استفاده می شود که باعث بهبود خواص ضربه می شود ولیکن مـدول را کـاهش
می دهد.افزودن فیلر های معدنی باعث بهبود مدول می شود ولیکن مقاومت ضربه و خواص کششی را کاهش

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

به سایت مرجع

www.homatez.com

مراجعه نمایید

 

ثقل

میدهد.با افزودن هم زمان رابر و فیلرمی توان بهبود خواص ضربه و مدول را بدست آورد.
در این سمینار اثر افزودن نانو کلی و رابر EPDM و تغییر خواص مکـانیکی و ضـربه پـذیری پلـی پـروپیلن را
بررسی کردیم.
مشاهده کردیم که با افزودن رابر مدول کاهش یافته ولی خواص کششی و مقاومت ضربه بهبود می یابد.سپس
نقطه بهینه مقدار رابر را بدست آورده و مقدار مورد نظر نانو کلی را اضافه کردیم.بـرای ایـن منظـور طـی سـه
مرحله جداگانه پلی پروپیلن ، نانو کلی و رابر را اضـافه کـرده و تغییـرات خـواص بـا ترتیـب افـزودن مـواد را
بررسی و تحلیل نمودیم.مشاهده شد که در حالتی کـه ابتـدا رابـر را بـا نـانوکلی مخلـوط کـرده و سـپس پلـی
پروپیلن به آن اضافه می شود بهترین خواص مکانیکی را بدست می آوریم. تصاویر میکروسـکوب الکترونـی
نیز در این حالت سازگاری مناسب فاز پلاستیک و لاستیک را نشان می دهد.

کلید واژه: پلی الفین ، نانو کامپوزیت سه جزئی،اکسترودر دو مارپیچه،خاک رس آلی دوست

مقدمه:

پلی الفین ها ، پلیمرهای مناسب و ارزان قیمتی هستند که خواص مناسبی دارا می باشـند ولـیکن تعـداد
آنها اندک بوده و خواص مکانیکی مناسبی ندارند لذا به منظور تقویت خواص آنها تدابیری توسط محققین
اندیشیده شده است که شامل تقویت، کوپلیمریزاسیون و آلیاژسازی مـیباشـد. روش کوپلیمریزاسـیون بـا
موفقیت انجام گرفت، اما از لحاظ مسایل اقتصادی، تولید کوپلیمرهای جدید با مشکل روبرو بود. لذا روش
دیگر که برای بهبود خواص مواد پلیمری مورد توجه قرار گرفت، اختلاط دو یا چند پلیمر و سـاخت آلیـاژ
پلیمری میباشد. آلیاژسازی شامل اختلاط عمدتاً فیزیکی دو یا چند پلیمر با یکدیگر میباشـد کـه در اثـر
این اختلاط خواص آلیاژ نسبه به پلیمرهای اولیه بهتر مـی باشـد. امـروزه آلیاژهـای پلیمـری %16 از کـل
مصرف پلیمرها را تشکیل میدهد. نرخ رشد متوسط مصرف آلیاژهای پلیمری دو برابر نـرخ رشـد مصـرف
پلیمرهای معمولی است و حتّی برای آلیاژهای پلیمری مهندسی با کارآیی بالا، این رقم به سـه برابـر هـم
میرسد. بطور کلی مهمترین دلایل اصلی آلیاژسازی پلیمرها که جنبه اقتصادی دارند عبارتند از:


پاسخ دهید